MathIt Blog

Jak obliczyć współczynnik kierunkowy prostej z dwóch punktów, wykresu lub równania

Autor: Laura Bennett, MathIt · Opublikowano · czas czytania: 10 min
Mała drewniana rampa z deski opartej o stos książek, z samochodzikiem na górze, obok zeszyt i ołówek na jasnym biurku.

Jak obliczyć współczynnik kierunkowy prostej?

Współczynnik kierunkowy prostej to przyrost y podzielony przez przyrost x. Z dwóch punktów liczysz go ze wzoru a = (y₂ − y₁) : (x₂ − x₁): punkty (1, 2) i (4, 8) dają 6 : 3 = 2. Na wykresie policz kratki w górę i w bok między dwoma punktami. W równaniu y = ax + b współczynnik kierunkowy to liczba a stojąca przy x.

W skrócie

  • Współczynnik kierunkowy prostej to przyrost y podzielony przez przyrost x, więc prosta, która wznosi się o 6 jednostek, przesuwając się o 3 jednostki w prawo, ma współczynnik kierunkowy 6 : 3 = 2.
  • Wzór na współczynnik kierunkowy prostej przez dwa punkty to a = (y₂ − y₁) : (x₂ − x₁), a punkty (1, 2) i (4, 8) dają (8 − 2) : (4 − 1) = 2.
  • Współczynnik kierunkowy prostej w postaci kierunkowej y = ax + b to liczba a stojąca przy x, więc y = 3x − 4 ma współczynnik kierunkowy 3 i przecina oś y w punkcie −4.
  • Prosta rosnąca od lewej do prawej ma współczynnik dodatni, malejąca ujemny, pozioma ma współczynnik 0, a pionowa nie ma współczynnika kierunkowego.
  • Nachylenie drogi w procentach to współczynnik kierunkowy × 100, więc droga, która wznosi się o 8 m na 100 m w poziomie, ma nachylenie 8%.

Znak przed wzniesieniem pokazuje „8%”, a zadanie domowe pyta o współczynnik kierunkowy prostej przechodzącej przez dwa punkty w układzie współrzędnych. Oba prowadzą do tego samego pytania: czym jest nachylenie prostej? Odpowiedź brzmi: o ile coś się wznosi na każdy krok do przodu. Obliczenie współczynnika kierunkowego wymaga jednego wzoru, jednego rysunku i nawyku odejmowania w tej samej kolejności, a działa niezależnie od tego, czy zaczynasz od dwóch punktów, wykresu czy równania.

Co oznacza współczynnik kierunkowy: przyrost y przez przyrost x

Współczynnik kierunkowy to liczba, która mówi, jak stroma jest prosta i w którą stronę biegnie. Podręcznik OpenStax Elementary Algebra 2e definiuje nachylenie jednym zdaniem: to stosunek wzniesienia do przesunięcia w poziomie. Wzniesienie to przyrost y, przesunięcie to przyrost x, a współczynnik kierunkowy to przyrost y : przyrost x. W polskiej szkole oznacza się go literą a, a w podręcznikach anglojęzycznych literą m.

Współczynnik 2 znaczy, że prosta wznosi się o 2 jednostki na każdą 1 jednostkę w prawo. Współczynnik 1/2 to 1 jednostka w górę na każde 2 jednostki w bok, więc prosta jest dwa razy mniej stroma. Ponieważ współczynnik kierunkowy to iloraz, poradnik o proporcjach dobrze odświeża ułamki takie jak 6/3. W liceum dochodzi jeszcze jedna interpretacja: a = tg α, gdzie α to kąt nachylenia prostej do osi x.

W Polsce podstawa programowa matematyki dla liceum i technikum wymaga w zakresie podstawowym, by uczeń „interpretuje współczynniki występujące we wzorze funkcji liniowej” i posługuje się równaniami prostych w postaci kierunkowej i ogólnej; funkcję liniową zaleca się omawiać w pierwszym semestrze klasy I. W USA standard Common Core 8.EE.B.6 prosi uczniów klasy 8 o wyjaśnienie za pomocą trójkątów podobnych, dlaczego nachylenie jest takie samo między dowolnymi dwoma punktami prostej. To powód, dla którego każde dwa punkty prostej dają ten sam wynik.

Współczynnik dodatni, ujemny, zerowy i brak współczynnika

Nachylenie prostej występuje w czterech odmianach, a kierunek prostej mówi, z którą masz do czynienia, zanim cokolwiek policzysz. OpenStax ujmuje dwie pierwsze wprost: prosta, która idzie w górę, gdy czytasz ją od lewej do prawej, ma dodatnie nachylenie, a prosta idąca w dół ma ujemne.

Prosta pozioma nie ma przyrostu y, więc jej współczynnik kierunkowy to 0. Prosta pionowa nie ma przyrostu x, a OpenStax podaje, że nachylenie prostej pionowej x = a jest nieokreślone. Powiedzenie znaku na głos przed liczeniem („ta prosta opada, więc wynik jest ujemny”) wyłapuje później większość błędów w znakach.

Każdy rodzaj nachylenia opisuje inną sytuację z życia, od stawki za godzinę po ścianę.

Rodzaj nachyleniaProsta biegniePrzykładowe punktyPrzykładowe równaniePrzykład z życia
DodatniW górę od lewej do prawej(1, 2) i (4, 8): współczynnik 2y = 2xWypłata rosnąca z każdą przepracowaną godziną
UjemnyW dół od lewej do prawej(0, 6) i (3, 0): współczynnik −2y = −2x + 6Bateria telefonu rozładowująca się z czasem
ZerowyPoziomo(1, 4) i (5, 4): współczynnik 0y = 4Stały miesięczny abonament, który się nie zmienia
Brak współczynnikaPionowo(3, 1) i (3, 6): przyrost x to 0x = 3Ściana, po której nie da się wejść
Cztery małe układy współrzędnych obok siebie: prosta rosnąca oznaczona +, prosta malejąca oznaczona −, prosta pozioma oznaczona 0 i prosta pionowa bez oznaczenia.
Cztery małe układy współrzędnych obok siebie: prosta rosnąca oznaczona +, prosta malejąca oznaczona −, prosta pozioma oznaczona 0 i prosta pionowa bez oznaczenia.

Jak obliczyć współczynnik kierunkowy z dwóch punktów krok po kroku

Wzór na współczynnik kierunkowy prostej przez dwa punkty to a = (y₂ − y₁) : (x₂ − x₁): zmiana y podzielona przez zmianę x. Weź punkty A = (1, 2) i B = (4, 8).

  1. Oznacz punkty. Niech A = (1, 2) będzie pierwszym punktem, więc x₁ = 1 i y₁ = 2. Niech B = (4, 8) będzie drugim punktem, więc x₂ = 4 i y₂ = 8.
  2. Oblicz przyrost y. Odejmij wartości y: y₂ − y₁ = 8 − 2 = 6. Prosta wznosi się o 6 jednostek.
  3. Oblicz przyrost x. Odejmij wartości x w tej samej kolejności: x₂ − x₁ = 4 − 1 = 3. Prosta przesuwa się o 3 jednostki w prawo.
  4. Podziel przyrost y przez przyrost x. a = 6 : 3 = 2. Najpierw zapisz to jako ułamek 6/3, potem skróć.
  5. Sprawdź znak. Prosta rośnie od lewej do prawej, więc dodatni wynik ma sens.
  6. Sprawdź trzecim punktem. Współczynnik 2 znaczy, że krok w prawo dodaje 2 do y, więc punkt (5, 10) powinien leżeć na prostej: (10 − 2) : (5 − 1) = 8 : 4 = 2.
Układ współrzędnych z punktami A i B na prostej rosnącej, koralowym przesunięciem w poziomie o 3 i niebieskim wzniesieniem o 6, które tworzą trójkąt prostokątny, oraz zapisem 6 przez 3 = 2 i m = 2, gdzie m to anglojęzyczne oznaczenie współczynnika kierunkowego.
Układ współrzędnych z punktami A i B na prostej rosnącej, koralowym przesunięciem w poziomie o 3 i niebieskim wzniesieniem o 6, które tworzą trójkąt prostokątny, oraz zapisem 6 przez 3 = 2 i m = 2, gdzie m to anglojęzyczne oznaczenie współczynnika kierunkowego.
Zagraj za darmo w przeglądarceRozwiąż równanieKlasa 6+

Gdzie pojawia się błąd: odejmowanie w różnej kolejności

Odejmowanie wartości y w jednej kolejności, a wartości x w drugiej zmienia znak wyniku. Dla (1, 2) i (4, 8) pomieszana wersja (8 − 2) : (1 − 4) daje 6 : (−3) = −2, co mówi, że prosta opada, choć rośnie.

Każda kolejność jest dobra, jeśli jest taka sama w liczniku i mianowniku. Zaczynając od drugiego punktu, dostajesz (2 − 8) : (1 − 4) = −6 : (−3) = 2, ten sam współczynnik. Zapisz oba odejmowania w jednym ułamku, zanim zaczniesz liczyć, z tym samym punktem na pierwszym miejscu w obu.

Ujemne współrzędne wymagają nawiasów. Dla (−2, 5) i (3, −5) współczynnik kierunkowy to (−5 − 5) : (3 − (−2)) = −10 : 5 = −2. Jeśli odejmowanie liczby ujemnej sprawia kłopot, poradnik o liczbach ujemnych wyjaśnia tę zasadę.

Jak odczytać współczynnik kierunkowy z wykresu i z równania

Współczynnik kierunkowy z wykresu odczytasz, wybierając dwa punkty, w których prosta przechodzi przez rogi kratek, i licząc. Policz kratki w górę lub w dół (przyrost y), policz kratki w prawo (przyrost x) i podziel. Prosta, która opada o 3 kratki, przesuwając się o 4 kratki w prawo, ma współczynnik −3/4.

Z równania najszybciej odczytasz go w postaci kierunkowej y = ax + b. Common Core 8.EE.B.6 prosi uczniów o wyprowadzenie równania y = mx dla prostej przez początek układu i y = mx + b dla prostej przecinającej oś pionową w punkcie b; w polskim zapisie to y = ax i y = ax + b. W y = 3x − 4 współczynnik kierunkowy to 3, a prosta przecina oś y w punkcie (0, −4).

Najszybsza metoda zależy od tego, co dostajesz. Dwa punkty wymagają wzoru, narysowana prosta liczenia kratek, a równanie postaci kierunkowej. Tabela wartości działa jak dwa punkty: wybierz dowolne dwa wiersze.

A jeśli równanie nie jest w postaci y = ax + b?

Równanie w postaci ogólnej, takie jak 2x + 3y − 12 = 0, ukrywa współczynnik kierunkowy, dopóki nie wyznaczysz y. Przenieś 2x i −12 na drugą stronę, żeby dostać 3y = −2x + 12, a potem podziel każdy wyraz przez 3: y = −2/3 x + 4. Współczynnik kierunkowy to −2/3.

Takie przekształcanie to ta sama umiejętność co rozwiązywanie równania krok po kroku. Poradnik o tym, jak rozwiązywać równania, pokazuje, jak cofać dodawanie i dzielenie po obu stronach.

Współczynnik kierunkowy w życiu: drogi, dachy i stawki

Współczynnik kierunkowy pojawia się wszędzie, gdzie coś zmienia się w stałym tempie. Znak drogowy ostrzegający przed stromym podjazdem z napisem „8%” znaczy, że droga wznosi się o 8 m na każde 100 m w poziomie: współczynnik 8/100, a współczynnik × 100 = 8%. OpenStax podaje, że nachylenie drogi to jej współczynnik kierunkowy wyrażony w procentach, a poradnik o procentach wyjaśnia to przeliczenie.

Podjazdy dla wózków też podlegają zasadzie nachylenia. W USA standardy ADA z 2010 roku, punkt 405.2 mówią, że nachylenie biegu pochylni nie może być większe niż 1:12, czyli 1 cm wzniesienia na każde 12 cm w poziomie. Stopień o wysokości 30 cm wymaga więc co najmniej 30 × 12 = 360 cm biegu pochylni, czyli 3,6 m.

Zagraj za darmo w przeglądarceProcentyKlasa 5+

Spadek dachu i stawka za godzinę

Spadek dachu to także nachylenie. OpenStax zauważa, że spadek dachu budynku to jego współczynnik kierunkowy; w USA zapisuje się go jako wzniesienie na 12 cali w poziomie, więc dach 6/12 ma współczynnik 6 : 12 = 1/2. W Polsce dekarze podają zwykle kąt nachylenia dachu w stopniach albo spadek w procentach, ale to ta sama liczba w innym zapisie.

Stawka za jednostkę na wykresie to również współczynnik kierunkowy. Common Core 8.EE.B.5 prosi o rysowanie wykresów wielkości wprost proporcjonalnych i interpretowanie stawki jednostkowej jako nachylenia wykresu. Jeśli zarabiasz 90 zł za 6 godzin pracy, prosta przez (0, 0) i (6, 90) ma współczynnik 90 : 6 = 15, czyli 15 zł za godzinę.

Jak sprawdzić swoje postępy ze współczynnikiem kierunkowym

Pięć krótkich pytań pokazuje, czy rozumiesz współczynnik kierunkowy, czy przepisujesz wzór. Spróbuj bez notatek, a potem sprawdź.

  • Dwa punkty: oblicz współczynnik kierunkowy prostej przez (2, 3) i (6, 11). Odpowiedź to 8 : 4 = 2.
  • Ujemne punkty: oblicz współczynnik kierunkowy prostej przez (−1, 4) i (3, −4). Odpowiedź to −8 : 4 = −2.
  • Równanie: podaj współczynnik kierunkowy i wyraz wolny y = −5x + 7. Współczynnik to −5, a wyraz wolny 7.
  • Ukryty współczynnik: oblicz współczynnik kierunkowy prostej 4x + 2y − 10 = 0. Po przekształceniu y = −2x + 5, więc współczynnik to −2.
  • Pozioma i pionowa: podaj współczynnik kierunkowy y = 6 i x = 6. Pierwszy to 0, a druga prosta go nie ma.

Dziesięciominutowy test

Dziesięciominutowy test ze współczynnika kierunkowego łączy po jednym pytaniu z każdego źródła: dwa punkty, wykres i równanie. Przed liczeniem powiedz na głos oczekiwany znak i oceniaj siebie za metodę, nie tylko za wynik.

Dobra metoda i zły rachunek wskazują na fakty liczbowe, nie na algebrę. Common Core 8.F.B.4 oczekuje, że uczeń wyznaczy tempo zmian z dwóch par wartości (x, y), także odczytanych z tabeli lub z wykresu, a każdy z tych kroków opiera się na szybkim odejmowaniu i dzieleniu z liczbami ujemnymi. Plan z poradnika o tym, jak poprawić matematykę jako dorosły, pokazuje, jak odbudować te fakty w krótkich codziennych sesjach.

Typowe błędy ze współczynnikiem kierunkowym i przypadki szczególne

Cztery błędy odpowiadają za większość złych odpowiedzi, a każdy ma krótkie rozwiązanie.

  • Przyrost x przez przyrost y: dzielenie 3 : 6 zamiast 6 : 3 daje 1/2 zamiast 2. Mów „przyrost y przez przyrost x” i zawsze stawiaj wartości y w liczniku.
  • Pomieszana kolejność odejmowania: y₂ − y₁ w liczniku, ale x₁ − x₂ w mianowniku zmienia znak. Zapisz oba odejmowania z tym samym punktem na pierwszym miejscu.
  • Błędy w znakach przy liczbach ujemnych: 3 − (−2) to 5, a nie 1. Przed odejmowaniem bierz każdą ujemną współrzędną w nawias.
  • Odczytanie b jako współczynnika kierunkowego: w y = 4 + 3x współczynnik kierunkowy to 3, liczba przy x. Jeśli kolejność myli, przepisz równanie jako y = 3x + 4.

Przypadek szczególny: prosta pionowa nie ma współczynnika kierunkowego

Prosta pionowa ma w każdym punkcie tę samą wartość x, więc przyrost x to 0, a wzór dzieli przez zero. Dla (3, 1) i (3, 6) współczynnik wynosiłby (6 − 1) : (3 − 3) = 5 : 0, co nie ma wyniku.

Brak współczynnika to coś innego niż zero. Prosta pozioma przez (1, 4) i (5, 4) daje 0 : 4 = 0, prawdziwy współczynnik, który znaczy „płasko”. Prosta pionowa daje dzielenie przez zero, więc współczynnik nie istnieje, prosta nie jest wykresem funkcji, a jej równanie zapisuje się jako x = 3 zamiast y = ax + b. W postaci ogólnej to x − 3 = 0.

Twoja lista kontrolna współczynnika kierunkowego i następne kroki

  • Najpierw znak: spójrz na prostą i powiedz, czy współczynnik jest dodatni, ujemny, zerowy, czy go nie ma.
  • Dwa punkty: użyj a = (y₂ − y₁) : (x₂ − x₁) z tym samym punktem na pierwszym miejscu w liczniku i mianowniku.
  • Nawiasy: przed odejmowaniem bierz każdą ujemną współrzędną w nawias.
  • Skracanie: zapisz współczynnik jako ułamek, potem go skróć, na przykład 6/3 = 2.
  • Równania: wyznacz y, żeby dojść do y = ax + b, potem odczytaj a.
  • Sprawdzenie: sprawdź wynik trzecim punktem albo na wykresie.

Darmowa gra w rozwiązywanie równań w przeglądarce ćwiczy przekształcenia, na których opiera się postać kierunkowa, bez zakładania konta. Dorośli, którzy odbudowują algebrę, mogą też wypróbować grę matematyczną dla dorosłych.

Poćwicz w aplikacji MathIt

Około 90 rodzajów gier matematycznych z adaptacyjnym poziomem trudności, codzienną praktyką i pojedynkami dla 2–5 graczy — za darmo na iOS i Androida.

Pobierz z App StorePobierz z Google Play

MathIt to darmowa aplikacja na iOS i Android z około 90 rodzajami gier, adaptacyjnym poziomem trudności i krótkimi codziennymi ćwiczeniami, dzięki którym rachunki stojące za współczynnikiem kierunkowym zostają szybkie: liczby ujemne, ułamki i dzielenie. Możesz też wyzwać od 1 do 4 przyjaciół na matematyczne pojedynki na żywo, w dowolnym z 33 języków.

Najczęstsze pytania

Co to jest współczynnik kierunkowy?

Współczynnik kierunkowy to liczba, która mówi, jak stroma jest prosta i w którą stronę biegnie. Równa się przyrostowi y (zmianie w pionie) podzielonemu przez przyrost x (zmianę w poziomie) między dowolnymi dwoma punktami prostej. Współczynnik 2 znaczy, że prosta wznosi się o 2 jednostki na każdą 1 jednostkę w prawo.

Co to jest postać kierunkowa prostej?

Postać kierunkowa to równanie prostej zapisane jako y = ax + b, gdzie a to współczynnik kierunkowy, a b to wyraz wolny, czyli rzędna punktu, w którym prosta przecina oś y. W y = 2x + 5 współczynnik kierunkowy to 2, a prosta przecina oś y w punkcie (0, 5). W Polsce równanie prostej w postaci kierunkowej i ogólnej należy do zakresu podstawowego liceum i technikum.

Co oznacza ujemny współczynnik kierunkowy?

Ujemny współczynnik kierunkowy oznacza, że prosta opada, gdy czytasz ją od lewej do prawej, a funkcja liniowa jest malejąca. Współczynnik −2 znaczy, że y maleje o 2 na każdą 1 jednostkę wzrostu x. W życiu ujemny współczynnik opisuje coś, co z czasem się zmniejsza, na przykład baterię telefonu, która spada od 100% z upływem godzin.

Jaki współczynnik kierunkowy ma prosta pozioma, a jaki pionowa?

Prosta pozioma ma współczynnik kierunkowy 0, a prosta pionowa nie ma współczynnika kierunkowego. Prosta pozioma nie ma przyrostu y, więc współczynnik to 0 : przyrost x = 0. Prosta pionowa nie ma przyrostu x, więc wzór każe dzielić przez zero, co nie ma wyniku. Dlatego prostej pionowej nie da się zapisać w postaci y = ax + b.

Jak obliczyć współczynnik kierunkowy z dwóch punktów?

Współczynnik kierunkowy z dwóch punktów obliczysz, odejmując wartości y, odejmując wartości x w tej samej kolejności i dzieląc: a = (y₂ − y₁) : (x₂ − x₁). Dla punktów (2, 3) i (6, 11) współczynnik kierunkowy to (11 − 3) : (6 − 2) = 8 : 4 = 2.